świat Kalanchoe

...

2011-12-17T20:58:00.000+01:00

Nie tyle poznaj siebie, ile poznaj wszystkich siebie. Wszystkich z całego twego czasu.

— Jonathan Carroll
Drewniane morze

Zmieniam swoje życie, radykalnie. I nie boje się. Mam prawo podejmować decyzje o sobie samej, mam prawo o siebie zadbać. Mam prawo myśleć o tym, że moje życie musi się zmienić. Poznaje siebie. Tą zwykłą siebie, pędzącą przez życie z uśmiechem i tym moim będzie dobrze bo dam sobie ze wszystkim rade i tą zamyślaną, wpatrzona w jeden punkt. Nikt mojego życia za mnie nie przeżyje. Mam jedno. Ci którzy oceniają, chyba o tym nie pamiętają. Trudny czas przede mną, dam radę. Wiem to na pewno.

A teraz kartka, która jest chyba ostatnim świątecznym tworem w tym roku. Omija mnie ten temat zupełnie. Przeżyć, przeczekać i zapomnieć.

Pafnuc nadal rozsiewa aurę tajemniczośći, przyjaźnimy się, i to bardzo :)

Ogrzewam się zapachem drzewa sandałowego i cynamonu. I czekam na to, co się zdarzy.

heavy

2011-12-04T23:20:00.000+01:00

"Harness your rage, take a leap of faith
to claim back your soul before it's too late
Show them no fear, sing them goodbye
Leave all but you heart and you're free to fly"

Kolejne świąteczne kartki jakoś nadal nie są za bardzo świąteczne. Za oknem jesień, i aż dziwnie mi myśleć, że rok temu o tej porze temperatura spadała poniżej -30 st. Celsiusza i śniegu było po kolana... Od jakiegoś czasu mam wrażenie że moje kartki są niedokończone, jakby brakowało w nich jakiegoś istotnego elementu... Na razie nic z tym nie robię, ale mam nadzieje, że kiedy czas zawieszenia między dwoma światami skończy się, to także się zmieni.

Pafnucy :)

zimowe Amber

2011-12-01T08:04:00.000+01:00

Turkusowa kolekcja Amber już chyba zawsze będzie kojarzyła mi się ze świętami. Delikatny błękit i złotawe cieniowania tych papierów są inspiracją do uchwycenia lekkich, mroźnych, słonecznych, grudniowych poranków... W tym roku do świąt bardzo mi daleko. Uciekam od nich również myślami. Mimo że cały świat krzyczy że będą, jakoś trudno mi się do tego faktu przygotować... Jak zwykle pomagają mi w tym kartki.

Ta jest prawie nieświąteczna, ale chyba jednak dzięki papierowi te święta mi przybliża... zobaczymy. W każdym razie niewielkie zapasy tej serii papieru mocno się zaczęły kurczyć... wszystko kiedyś się kończy.

A my mamy już grudzień... hm czas leci, ale dzięki temu sprzyja :)

Pafnucy i fioletowa kartka

2011-11-27T11:30:00.001+01:00

W moim domu, w piątek, zagościł nowy gość, który zostanie domownikiem. Jest czarny jak węgielek, ma niebieskozielone oczy i piękne puchate futerko. Ma też różne, złe doświadczenia życiowe za sobą, a mimo tego to ufny, mruczący mruczanki poduszkowiec. Nie chciałabym nawet wiedzieć co przeżył, ale na pewno dostanie tyle głaskania i przytulania ile potrzebuje. Imię wymyślone zostało przez pracowych kolegów, bo tam na początku Pafnucy mieszkał, więc w sumie to była przemyślana decyzja. Jak na razie lepiej się u nas czuje niż kota, lekko zszokowana kocia konkurencją. Na szczęście to nie wrogi dystans a delikatne przyglądanie się dziwnemu stworzeniu zadowolonemu z życia.

A o to Pafnucy

Kota... hm po minie widać co na to Kota.

A to kartka zrobiona niedawno, z pięknych elementów zestawu die-cuts Anny Griffin. bardzo lubie takie fiołkowo fioletowe klimaty :)

ciocina szarlotka

2011-11-25T17:22:00.000+01:00

Lubicie jabłka? ja bardzo. Najpierw kwitnące jabłonie, potem smukłe drzewka z zielonymi zawiązkami a potem uginające się konary z dojrzałymi owocami. Towarzyszą mi przez cały rok. Przepis na ta szarlotka dostałam od mojej mamy chrzestnej która piecze najlepsze kruche ciasto na świecie. w sumie ciasto pieczone naprędce w czasie którego już nie chce pamiętać. Mam nadzieję że minął.

Przepis jest prosty:

150 g masła
szklanka mąki
szklanka cukru
3 żółtka
ekstrakt z wanilii
kilka łyżek kwaśnej śmietany
ewentualnie jak ktoś dodaje to proszek do pieczenia

wszystkie składniki ugniatamy jak klasyczne kruche ciasto i wkładamy do lodówki na czas obierania i krojenia jabłek.

8-9 sporych jabłek
ekstrakt z wanilii
garść rodzynek
dwie łyżki cynamonu

Jabłka kroimy na ćwiartki a następnie na mniejsze kawałki, polewamy ekstraktem dodajemy resztę składników i mieszamy. Ciasto wałkujemy, wykładamy do formy wysypujemy jabłka i przykrywamy resztą ciasta. Ze względu na nietypową formę, bolesławiecką brytfannę spód ciasta najpierw przypiekłam.

jesiennie

2011-11-20T12:05:00.000+01:00

Nie wiem jak to się stało ale jesień mi przepadła nie wiadomo kiedy. Przemknęła się chyłkiem, przeleciała po ulicach i parkach i znikła. W moim życiu wielkie zmiany, takie które dają nadzieję. I nie boje się.

a na zdjęciach 1 listopadowy spacer. To już tradycja.

Park Południowy

Miłej niedzieli.

CHCE BYĆ KOBIETA Z MOICH SNÓW!

2011-11-06T15:38:00.000+01:00

hm...

ecru

2011-09-28T09:20:00.000+02:00

Strasznie podoba mi się wyjaśnienie słowa ecru w słowniku wyrazów obcych.

écru [wym. ekrü] kolor naturalny płótna nie bielonego: szarawo-żółty, bledszy i bardziej zielonkawy niż chamois a. kość słoniowa.

Etym. - fr. 'nie bielony; surowy (jedwab)'; zob. eks-; cru 'surowy' z łac. crudus 'surowy; dziki; niedojrzały'.

Czytając go po raz pierwszy widziałam to prawdziwe płótno na balach, gdzieś tam z zamierzchłej przeszłości. Kartka tez mi się z nią kojarzy. Dlatego wybrałam lekką sukienkową prawie formę, delikatne falbanki i koronki właśnie w takim kolorze jaki jest w opisie. Pieczątka pochodzi z Vivy decor. Bardzo zauroczył mnie ten motyw camey w oprawie.

Wstążka kupiona w scrap.com.pl dobrze mi tutaj pasuje. Mimo że kupiłam je kilka miesięcy temu, teraz dopiero zaczynam dostrzegać ich potencjał. Jakoś zaczynam przekonywać się do nich.

I jak zwykle wpatrzona w obiektyw kota. Trochę mi tu niewyraźnie wygląda, ale światło w przedpokoju nie pozwala na dobre fotografowanie. Tu jak widać z pretensja w oczach pyta "dlaczego mi nie pozwalasz"... ech te koty. Niby nasze, a ja ciągle mam nieodparte wrażenie że jest dokładnie odwrotnie. To my jesteśmy ich.

Słowa na dzisiaj:

Najsilniejszym wojownikiem jest ten, kto pokonał sam siebie.
Konfucjusz

kartka na wyzwanie

2011-09-27T15:02:00.000+02:00

Kartka zrobiona wg mapki i na wyzwanie cardabilities. Kolekcję Amber podziwiać będę zawsze. Mam jeszcze kilka papierów z niej i na pewno będa one wracać w moich pracach. I choć sklep ILS przestał działać, to mam nadzieję że papiery te pojawia sie w innych sklepach. A jak na razie rządzi turkus :) A ja wróciłam do kartkowania ech :)

Jakoś mi się niebiesko w życiu zrobiło i lekko, i widać to też tutaj.

A tak wygląda mapka:

Jak widzicie potraktowałam ja dosyć dosłownie, ale co tam :)

A ja jak na razie leżę w łóżku i przeklinam własne zatoki, które strajkują od piątku. Masakra. Pozdrowienia :)

Zamek Czocha

2011-09-24T10:59:00.000+02:00

Wiele ciekawych miejsc jest w rejonie w którym mieszkam. Burzliwa historia Dolnego Śląska zaowocowała mieszanką kultur i narodowości o która trudno w innych regionach. Ostatnio, razem z przyjaciółmi postanowiliśmy pozwiedzać, przy okazji spotkań, ciekawe dla nas miejsca. Tak było i z ta wyprawą. Zamek Czocha został wybudowany w latach 1241-1247 jako warownia. Ale mnie interesowały raczej najnowsze dzieje zamku... Wikipedia pisze o nim tak:

"Zakupiony w 1909 roku przez drezdeńskiego producenta wyrobów tytoniowych (cygar) Ernsta Gütschowa za 1,5 mln marek, do 1912 został przebudowany przez znanego architekta berlińskiego Bodo Ebhardta zgodnie z wyglądem zachowanym na rycinie z 1703 roku. Podczas przebudowy zniszczono jednak wiele najstarszych fragmentów kompleksu. W dawnej fosie urządzono zwierzyniec. Gütschow utrzymywał dobre stosunki z dworem carskim, a po rewolucji z rosyjskimi emigrantami, od których skupował różne przedmioty o wysokiej wartości artystycznej. W zamku mieszkał do marca 1945 roku. Opuszczając zamek wywiózł najcenniejszą część wyposażenia. W latach II wojny w zamku mieściła się szkoła szyfrantów Abwehry. Prawdopodobnie przechowywano tu urządzenie do dekryptażu depesz radzieckich (operacja o kryptonimie Ryba-Miecz)"

Zamek właściwie nie ruszany od czasów wojny, na zewnątrz raczej nie był nigdy nie remontowany. I to dobrze dla niego, bo zauważyć możemy wszystkie te elementy budynku które mogłyby zostać zniszczone w trakcie renowacji. Powiem szczerze, że zawsze kiedy tam jestem wzbudza on we mnie zachwyt. I zawsze mnie zaskakuje kiedy spoglądam na niego po raz pierwszy.

Bardzo zaciekawiło mnie mieszkanie starego rybaka. Jest właściwie w stanie nienaruszonym i pokazuje jak żyli na tych ziemiach nasi poprzednicy.

Świeto bolesławieckiej ceramiki.

2011-09-18T17:25:00.001+02:00

To, co się liczy dla nas, nie musi się liczyć dla innych, nawet jeżeli jesteśmy sobie bliscy. Inni niekoniecznie kochają to, co my, czy nienawidzą to, co my. Nasza prawda bywa dla nich kłamstwem.

Jonathan Carroll

Powoli wracam z blogowego odwyku. Dawno mnie tu nie było, ale to nie oznacza że moje życie stanęło w miejscu i zastygło w oczekiwaniu. Ten czas był intensywny, i bardzo wiele nauczył mnie, o mnie samej.

Dzisiaj zdjęcia z wydarzenia które miało miejsce kilka tygodni temu, a dokładniej w przedostatni sierpniowy weekend. Jak co roku na Bolesławieckim rynku wystawili się mistrzowie polskiej ceramiki. Jak co roku najwięcej było ich z Bolesławca i okolic. A kobaltowy wzór pojawiał się w wielu miejscach. Na szczęście coraz więcej artystów plastyków także próbuje wystawiać swoje prace. I to one najbardziej zachwyciły mnie różnorodnością...

Jak można było zauważyć Polska Aniołami stoi. Chyba naprawdę tak wiele nam ich potrzeba.

Sowa była boska :)

Na giełdzie staroci można było znaleźć stare, robione jeszcze przez niemieckich poprzedników egzemplarze Bolesławieckiej porcelany.

Pozdrawiam i wracam na dobre, również do kolczykowania i skrapowania.

sos serowy

2011-08-03T23:55:00.000+02:00

Dzisiaj będzie kulinarnie, bo inne działania jakoś nie chodzą mi teraz po głowie. Pierwszy raz ten sos jadłam u moich przyjaciół, i jakoś w czasie godzinnych rozmów nie przyszło mi do głowy zapytanie o przepis. Odwiedzając większe delikatesy, i kochając sery, zawsze popełniam błąd podstawowy i kupuję za dużo. Dużo za dużo... Choć z drugiej strony, patrząc na to, bez wyrzutów mogę potem wpadać kulinarna błogość i rozkoszować się kwintesencja serowego smaku.

Przepis jest prosty, Do 1 łyżki masła dodajemy pół szklanki słodkiej śmietany (w wersji bardziej light używam oliwy z oliwek i mleka). Całość musi się zagotować i wtedy dodaję wszystkie serowe resztki jakie mam lodówce. W mojej zdarzają się najczęściej sery twarde takie jak ementaler, cheddar, gouda, oraz sery pleśniowe. Większe kawałki kroję w plastry lub ścieram na tarce i dodaje do śmietanki, cały czas lekko podgrzewając. Kiedy wszystko zaczyna się ładnie łączyć i roztapiać dodaje sporo świeżo startej gałki muszkatołowej, zgnieciony pieprz czerwony i sól jeżeli jest potrzebna. Gotuje to wszystko jeszcze przez chwilę ciągle mieszając i rozcierając co bardziej oporne kawałki.

Sos jest na tyle dobry i sycący że może być podawany z kalafiorem, brokułami brukselką czy fasolka szparagową jako danie główne. Oczywiście Połówek jednak woli konkrety i makaron, który również świetnie się komponuje.

Do tego dania bardzo pasuje mi sałatka ze słodkich, malutkich pomidorków koktajlowych i dużej ilości zielonej pietruszki, przyprawiona jedynie czerwonym pieprzem.

Nie mogłam się oprzeć, kocham takie widoki...

A to zdjęcie dla przyjaciół. Mój liść laurowy ma się świetnie, czasem gubi niechcący liście ;) ale wtedy zapachy w kuchni są nieziemskie...

202 czyli post wakacyjny

2011-08-02T13:31:00.001+02:00

Pokręcone to lato bardzo w tym roku.... kiedy wyjeżdżaliśmy, prawie przez cała drogę termometr samochodowy wskazywał 14 stopni. Na szczęście więcej było tych dni słonecznych niż pochmurnych, a deszczu prawie wcale :)

Mikołajek nadmorski z motylem którego nie znam... Jest to gatunek objęty ścisłą ochroną. Z roku na rok coraz więcej widać go na piaszczystych wydmach...

Pamiętacie sprzedawane na wagę we wczesnych latach 90 anyżki... Dawno w żadnej piekarni wrocławskiej ich nie widziałam... a tu niespodzianka. Przypomniał mi się kolejny smak dzieciństwa.

Do domu przywiozłam cała masę płaskich cieniutkich kamyczków dźwięczących w kieszeni jak monety... Właściwie w trakcie prania zrobiła się ich cała kolekcja na pralce :)

Oczywiście przez cały czas prowadziłam swój skrapowy dziennik, pokaże go kiedy zostanie uzupełniony zdjęciami a zza chmur wyjrzy słońce.

201 czyli blogoexpress

2011-07-23T00:03:00.001+02:00

No więc tak, w końcu mam wakacje, właściwie od 3 dni. I chyba z tego powodu świat wyje, płacze, dmucha i inne takie atrakcje nam powoduje... nie wiedziałam, że deszcz może padać w poprzek :) Czuję się trochę listopadowo, w ciepłych, góralskich skarpetach oglądając stare odcinki Ally Mcbeal i popijając porzeczkową herbatę. Jutro wyjeżdżam i właściwie nie wiem co z tym fantem zrobić... co spakować, a raczej czy dobrze spakowane... jak tu zabrać wszystkiego po trochę?

A na razie blogoexpressowe migawki, bo działo się dużo, a właściwie to nic się nie działo :)

Na polach co miało, to dojrzało, teraz czekać tylko trzeba na jakąś letnią, nie listopadową pogodę...

Balkon zakwitł, zaskakując mnie samą... choć niby wszystko miałam dokładnie zaplanowane...

Pomidory dojrzały

Przetwory się zrobiły...

Kota jak zwykle zaciekawiona i zdziwiona światem...

Który wygląda z okna tak

Niedługo wracam, mam nadzieję że z weną w walizce...

200 post

2011-07-11T22:40:00.000+02:00

Hm nadal gonię, nadal się spieszę... jakoś mi dziwnie że lato, a ja nie mogę się wyrwać z tej matni... weekend przeleciał nie wiadomo kiedy i dlaczego... O spotkaniu skrapowym zwyczajnie zapomniałam... za intensywnie jak dla mnie to moje lato się toczy... chciałabym zwolnić już. A Wrocław nadal najpiękniejszy nocą...

Zamek Książ

2011-07-02T14:14:00.001+02:00

Tą wyprawę planowaliśmy z Połówkiem od dawna, jednak zawsze coś nam przeszkodziło... Dopiero w ten długi weekend nadarzyła się okazja na wyprawę. Historia tej budowli jest długa i zawiła, możecie sobie poczytać o tym tutaj. Magia tego miejsca działa nadal, bo po Wałbrzychu dotąd krążą legendy o Książnickich podziemiach, czy miejscu pochówku Daisy.

Przyznam że zamek zrobił na mnie duże wrażenie, choć będąc ostatni raz tam w dzieciństwie, wydawał mi się nieco większy...

To najstarsza część zamku, zrobiła na mnie największe wrażenie...

Nie wszystkie wnętrza zachwycały, część z nich po prostu odrestaurowano i stworzono miejsce dla artystów i ich prac.
To salon chiński z pięknymi, choć współczesnymi tkaninami ściennymi.

Piękny miętowy salon choć nazywa się biały...

i sufit w sali balowej

Nigdy nie lubiłam koni, przyznam się że nigdy nie miałam bliższego kontaktu z tymi zwierzętami, no może poza jeżdżeniem bryczką i wyścigami konnymi na Wrocławskich Partynicach... Tym razem miałam okazję nie tyle popatrzeć na nie ale także dotknąć, pogłaskać... zanim zdecyduję o tym żeby także spróbować jazdy na koniu minie trochę czasu, ale pierwsze lody przełamałam... A co do zamkowych stajni, to zrobiły one na mnie spore wrażenie...

Obejrzeliśmy także pałacowe ogrody usytuowane na tarasach...

A to dobry duch tego miejsca... szkoda że te czasy minęły bezpowrotnie...

Przy pałacu znajdował się również kompleks szklarni. Cudowne rośliny, przede wszystkim cytrusy i fuksje sprawiły że wrócę w to miejsce raz jeszcze... jako pamiątkę przywiozłam sobie stamtąd niewielką cytrynę, która rośnie teraz w mojej kuchni...

A na deser w szklarniowej kawiarni zjedliśmy pyszny deser z malin na ciepło z lodami. To jedna z najładniejszych kawiarni w jakich byłam. Dużo roślin i delikatne drewniane konstrukcje.

Opuncja

Na Dolnym Śląsku jest jeszcze wiele nieodkrytych przeze mnie cudownych miejsc, które warto zobaczyć. Mam nadzieję że będę miała okazję wam je tutaj opisać...

Hala Stulecia

2011-06-26T20:36:00.001+02:00

Kocham swoje miasto. nie zamieniłabym je na żadne inne. Uroki Wrocławia poznaję na nowo i znów na nowo. A wydarzenia jakie maja odbyć się tutaj procentują jeszcze przed ich rozpoczęciem. Można narzekać na remonty, na kiepskie drogi, ale też dobrze jest patrzeć jak miasto się rozwija... Wczoraj, nareszcie, po kilku tygodniach marudzenia poszliśmy na pokaz multimedialnej fontanny przy Hali Stulecia... Na szczęście okazało się że atrakcji było dużo więcej...

Przy okazji zajrzeliśmy na giełdę staroci odbywającą się w każdy ostatni weekend miesiąca pod Hala Stulecia... Mnie jak zwykle interesowała ceramika i porcelana... dobrze że potem miał być pokaz bo nie wiem jakby się to skończyło...

Bardzo lubie motyw owoców na talerzach...

Miałam też krótki pokaż jak kuje sie konia, przydało mi się to dzisiaj, ale o tym w kolejnym poście...

Sam pokaz muzyki wody o światła jak zwykle przytłaczał rozmachem. Naprawdę polecam. To przeczytałam na stronie "Wrocław.pl"

"Fontanna oferuje multimedialne widowisko działające na wiele zmysłów. Woda wystrzeliwana jest na wysokość ok. 40 metrów. Na ekranie wodnym o powierzchni ponad 700 m 2 można oglądać artystyczne animacje wzbogacone dźwiękami wody i muzyki.

Wrocławska fontanna jest jednym z kilku takich projektów na świecie. W niecce fontanny o powierzchni ok. 1 ha umieszczono niemal 300 dysz wodnych różnego rodzaju (gejzery, dysze pieniące, dynamiczne, mgielne, punktowe, palmowe, wodne) oraz 3 dysze ogniowe. Widowisko wody i ognia wzbogacają obrazy rzucane przez projektor na ekran wodny, a także światła laserów i dźwięki muzyki. Fontannę rozświetla blisko 800 dużych i małych punktów świetlnych umieszczonych w niecce. Dodatkową atrakcją jest zimowa funkcja fontanny, w którym to okresie może się ona przemienić w lodowisko o powierzchni ok. 4700 m2."

Jestem trochę zła, bo zdjęcia wyszły fatalne...

długi weekend

2011-06-25T08:14:00.000+02:00

Długi weekend nie jest wcale taki długi, wiem to już na pewno. Wiem też, że nie dam rady zrobić wszystkiego co zaplanowałam, choć jak raz z tego się cieszę. Przyjeżdżają do mnie ważni dla mnie ludzie, więc to dobry powód. Niestety nadal daleko mi do papieru, ale zainspirowana kupionymi na Jarmarku Świętojańskim porcelanowymi paciorkami zrobiłam letnie kolczyki. Kolory ostatnio ulubione na stałe weszły już do mojej szafy, a z dodatkami jak wiadomo nigdy nie jest najlepiej... w każdym razie kolczyki już wypróbowane na wczorajszym grillu sprawdziły się świetnie.

Wstyd się przyznać ale mimo solennych obietnic nie dokładania żądnych roślin na balkon, znów popełniłam zbrodnię doskonałą, i kwitnie mi juz prawie oleander... i kalanchoe z przekory ;)

A takie pomidory urosły na balkonie, w przyszłym roku spróbuję z innymi warzywami...

Bukiet zrobiony na szybko, bardzo przypomina mi moje dzieciństwo. Przeplatanie się ziół i kwiatów w ogrodzie mojej babci sprawiło, że już zawsze będę widzieć kwiat kopru jako piękny dodatek do bukietów. Zazwyczaj wybieram stonowane kolory kwiatów, jednak dzisiejszy jest powrotem do zapachów dzieciństwa.

letnie migawki

2011-06-23T22:06:00.000+02:00

Nie jest dobrze, z czasem, z weną, jednego i drugiego zdecydowanie mam za mało. Ciekawe kiedy mi się to skończy... Na razie długi weekend i chwila do oddechu... przynajmniej tyle. A na zdjęciach tygodniowe migawki... Nie lubię, kiedy aż tak dużo się dzieje, okropnie.

Jarmark Świętojański

2011-06-18T23:30:00.000+02:00

Jakimś cudem przegapiłam wcześniej to wydarzenie, a jest o tyle ciekawe, że na kamiennym bruku wrocławskiego rynku wyrośl ogród. Mimo że rynek jest piękny , ma kilka posadzonych jakiś czas temu klonów to jednak brakuje mi tam zieleni... i nawet barwne, kwiatowe dekoracje okien ratuszowych i ogródków restauracyjnych tego wrażenia nie zmienia... Z drugiej strony może to i niekoniecznie dobre miejsce na to. Kilka fotek robionych w pośpiechu, bo wiadomo jak to bywa w upały... chwała florystom, że te kwiaty jeszcze żyją...

Więcej zdjęć nie było, bo wpadłam w wir zakupowo-zachwytowy... no i zapomniałam o zdjęciach :)

maślane chmurki i czekolada idealna

2011-06-14T22:37:00.001+02:00

Przyznam się że ostatnio polubiłam takie małe gotowanie w domu. Proste, pyszne rzeczy do jedzenia, sprawiają że gotowanie w upiornym upale nie jest takie złe. Wczoraj miałam ochotę na delikatne, kruche ciasteczka, i właściwie przez przypadek powstały zwiewne chmurki z biała błyszcząca polewą... tak jak u chmurek. W sumie przez przypadek wybrana foremka idealnie pasuje do kruchości i gładkości ciasteczek. Są idealnie słodkie i maślane.

Przepis jest prosty, właściwie to klasyczne ciasto kruche...

250g maki tortowej,
150g masła,
2 łyżki miałkiego cukru,
1 jajko,
2 żółtka,
szczypta soli.

Wszystko szybko ugniatamy na gładkie ciasto, schładzamy około 30 min i wałkujemy. Przyznam szczerze że wałkowało mi się okropnie, ciasto lekko się kruszy i rwie. Na szczęście porcja nie jest duża więc mimo problemów, wyrabianie ciastek poszło bardzo szybko. Każde z nich lekko nakłułam widelcem i piekłam w mocno nagrzanym piekarniku przez chwilkę. Tu niestety trzeba stać przy piekarniku, bo cukier szybko daje o sobie znać i ciastka za bardzo się rumienią.

Lukier jest bardzo prosty, im dłużej wyrabiany tym lepszy i bielszy. na 1 żółtko bierzemy tyle miałkiego cukru ile wejdzie. Długo miksujemy to mikserem. Na końcu miksowania lukier powinien leniwie spływać z trzepaczek.

jeszcze około 30-40 min na wyschniecie lukru i ciastka sa gotowe. Pachną masłem przepięknie :)

A co do słodkości znalazłam w końcu czekoladę która wywołuje smakowy orgazm. Mocna, gorzka, rozpływająca się w ustach, z dodatkiem chili, sprawia że na chwile przenosimy się do słonecznej krainy pod drzewo kakaowca... Dla mnie to strzał w dziesiątkę, bo tak dobrego połączenia w czekoladzie szukałam od dawna. Trochę się zdziwiłam że chili nie jest w niej pierwszą nuta smaku, a jedynie podkreśla cudowną gładkość i gorzkość czekolady. Jak dla mnie połączenie idealne.

I nie wiem co mam z tą deską do krojenia, że mi jakoś zawsze na niej dobrze się fotografuje... jak widać użytkowana intensywnie świetnie nadaje się do zdjęć... nawet ząb czau widać... muszę poszukać jeszcze czegoś innego.

najpyszniejsze ciasto z truskawkami

2011-06-13T21:22:00.000+02:00

Jest trochę jak kawałek chmury z czerwcowego nieba, pyszne, delikatne, a jednak o zdecydowanym smaku. Przepis zaczerpnęłam z blogu kwestia smaku i stanie się on niekwestionowanym królem tego lata. Moje ciasto zrobiłam bez pierwszej, czekoladowej warstwy, następnym razem spróbuje z nią i np jagodami... malinami... Naprawdę polecam, dawno nie jadłam nic równie pysznego...

Spód ciasta nieco zmieniłam dodając dodatkowo dwa żółtka, dzięki temu było chyba bardziej kruche, bo trudność sprawiało nawet rozwałkowanie...

a na balkonowym ogródku zakwitła bazylia i teraz swoim zapachem wabi pszczoły... naprawdę cudownie pachnie.

niedzielne śniadanie

2011-06-12T08:49:00.000+02:00

Na spokojne, leniwe śniadanie mogę sobie pozwolić jedynie w weekendy. W normalne, pracowe dni zazwyczaj gdzieś pędzę, jestem po między jednymi obowiązkami a innymi, więc poranna kawa wypijana jest około 12 a śniadanie nieraz wraca do domu. W niedzielne poranki zazwyczaj wypijam kawę, a potem jem coś prostego. Dzisiaj były to grzanki z kozim serem i zielona pietruszką...

składniki bardzo proste, ale połączone razem dają tak kolorowe smaki że warto tego spróbować... zresztą pietruszka sama w sobie to poezja... Dziwię się sobie w dzieciństwie że jej unikałam jak ognia...

kozi ser delikatnie rozpływa się pod wpływem ciepła grzanek... ja robię je klasycznie, smarując kromki dobrym masłem i lekko podpiekając na bardzo grubej patelni.

Nie ma nic lepszego jak śniadanie zjedzone na balkonie o 6 rano kiedy jeszcze całe osiedle śpi...

Strasznie mi się tam wszystko rozrosło... i są już małe pomidorki!
A tymczasem spokojnej niedzieli :)

Dolny Śląsk

2011-06-11T15:29:00.000+02:00

Dolny Śląsk to region w którym żyję. Po 1945 roku określony jako "ziemie odzyskane" kulturowo był zlepkiem naleciałości które przybyły wraz z nowymi mieszańcami. Do niedawna trudno było o miejsca z tradycyjnym pojmowaniem i propagowaniem tego co nazywamy produktem regionalnym. Na szczęście okazało się że jako region mamy wiele do powiedzenia w tej kwestii. Dzisiaj chciałabym wam opowiedzieć o najlepszych produktach regionalnych na Dolnym Śląsku, w każdym razie o tych, które znam i cenię. A okazja do kolejnego poznawania tego, co w moim regionie jest najlepsze zdarzyła mi się wczoraj na Kongresie Odnowy Wsi w Krzyżowej. Impreza mająca za zadanie propagowanie tego, co w naszej wsi najlepsze.

Bardzo cenię sobie wpisane do Listy Produktów Regionalnych miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich, wielokwiatowy miód z Doliny Baryczy, karp milicki wędzony, wino śląskie, kiełbasę boleścińską, powidła z zielonych pomidorów a także tych spoza niej jak pierniki z Przemkowa, cydr z Trzebnicy, wagnerówkę, czy wino z winnicy Jaworek i wiele, wiele innych. Dolny Śląsk ma się czym szczycić... Za każdym z nich stoi człowiek który sygnuje jakość własną twarzą.

Produkty te, do niedawna zupełnie nieznane powoli wchodzą na wrocławski i dolnośląski rynek, dobrze że coraz więcej sklepów szczyci sie posiadaniem półki z produktami regionalnymi...

Miałam okazję tym razem wypić trochę cedru z Trzebnicy i zjeść chleb ze smalcem i tradycyjnie robionym ogórkiem kiszonym.

Jak zwykle nie mogłam się oprzeć i część tych skarbów przywiozłam do domu ...

Pieniki i cisowe korale,

Miody (z ciekawych roślin), i pyłek pszczeli

A połówek dostał to :)

Wycinanki państwa Lewickich,

Ten koń na bramie Krzyżowickiego pałacu zachwycił mnie bardzo, ale o nim będzie innym razem ;)

Strasznie fajny był ten dzień... dobrze, że jeszcze wiele takich przede mną w tym roku :)

kartka

2011-06-07T17:55:00.000+02:00

Macie kłopoty z tytułami do swoich postów? Ja okropne, i nigdy nie wiem, co powinno w nim być...

Kartka którą chcę pokazać, została zrobiona tak szybko i nieuważnie, że mnie sama to zdziwiło... może nie jest jakoś szczególnie wymyślna ale lubię ja właśnie za prostotę. No i jest to typowa kartka dla faceta, bez kwiatków i dodatkowych ozdób... podoba mi się :)

A na balkonie zakwitły już pomidory. Mam nadzieję że szybko dojrzeją.

A na polach maki i jeszcze poziomki... lubię lato :)

no dobra tylko te cholerne upały.

2011-06-06T17:24:00.000+02:00

Pamiętacie ten wpis? Prawie rok temu kupiłam ceramiczne serduszka, które przeleżały w szafie prawie rok. Przyznam się, że je po prostu zgubiłam i dopiero przy sobotnich porządkach torebkowych udało mi sie je odnaleźć. Strasznie mnie to ucieszyło bo sporo o nich myślałam i wielokrotnie pasowały mi kolorystycznie. I mam dwie pary nowych kolczyków. Typowo letnich.

Już je lubię :)

niedzielny poranek i wytrawne kawowo czekoladowe ciasto

2011-06-05T11:02:00.000+02:00

Prawie w każde sobotnie popołudnie, kiedy słonce już zachodzi, w kuchni zaczynają pobrzękiwać naczynia. Nie wiem dlaczego, ale wtedy właśnie najlepiej wychodzą mi weekendowe ciasta. Z racji upału poszukiwałam tym razem czegoś mocno owocowego i wytrawnego. Czekoladowe ciasto od dawna chodziło mi po głowie, jednak po sprawdzeniu zawartości szafek, okazało się ze mam tylko nieco ponad łyżkę kakao. Dlatego powstało pyszne, mało słodkie, kawowo czekoladowe ciasto. W sam raz, na poranne śniadanie na balkonie. Przepis zaczerpnięty z tej strony, lekko zmodyfikowany.

Ciasto kawowo czekoladowe

2 jajka
1 szklanka cukru (dałam pół na pół muscovado jasny i ciemny)
2 szklanki maślanki
1/2 szklanki oleju
2 łyżki dowolnej marmolady lub dżemu (dałam malinowy, bo taki jak raz stał w lodówce otwarty)
2 łyżeczki sody oczyszczonej
3 szklanki mąki
1 łyżka kakao
2 miarki do kawy kawy rozpuszczalnej
1 1/2 szklanki mrożonej porzeczki czarnej
kilka łyżek dowolnej marmolady do posmarowania wierzchu ciasta
1/2 szklanki rumu (niekoniecznie)

Jajka całe ubijamy na masę, dodajemy cukier i czekamy aż zrobi nam się kogel mogel. Powoli wlewamy olej i maślankę i dalej miksujemy. Odstawiamy mikser i przesiewamy do dość rzadkiej masy kakao, kawę i mąkę z sodą i dokładnie mieszamy. Na końcu dodajemy owoce, przelewamy ciasto do formy i wkładamy do piekarnika na jakieś 50-60 min. Temperaturę nastawiamy na 180 st. Po wierzchu posypałam ciasto dodatkowo malutka warstewką kakao. Po upieczeniu wyciągnęłam ciasto i od razu polałam rumem, który pięknie ciasto wchłonęło. Rano pozostała tylko wilgotność ciasta i delikatny aromat. Wierzch posmarowałam dżemem.

To ciasto jest naprawdę dobre, ale i bardzo sycące. Jeden kawałek starczył na długo.

To zdjęcie kubka kawy Połówka pitej małymi łyczkami. Bardzo lubię te nasze leniwe śniadania, lekko zaspane, czasem bez słów. Zdążyliśmy jeszcze przed upałem :)

A w domu nadal królują piwonie, choć tym razem odmiana o pojedynczych płatkach.

spokojnej niedzieli :)

upał

2011-06-04T20:53:00.000+02:00

Spędzanie upalnego dnia w mieście nie należy do najprzyjemniejszych, dlatego trzeba sobie ten czas uprzyjemnić. Dziwnie się złożyło że mimo braku ochoty na skrapowanie, a właściwie na cokolwiek powolutku zrobiłam kartkę która jest wyobrażeniem lekkiego i słonecznego lata.

Strasznie podoba mi się ten primowy motyl. Przypomina modraszki które można zobaczyć w letnie popołudnie na polnych drogach...

Zresztą ostatnie serie papierów Primy uważam za bardzo trafione.

Kolorystykę zaczerpnęłam z tych zdjęć porannych, jeszcze przed poranną jajecznicą... kocham te wsiowe, zielone jajka.

A kota jak zwykle ma w tej sprawie najwięcej do powiedzenia... ona tez lubi :) hm chyba trochę spłowiała przez te wizyty na balkonie.

jogurtowe szaleństwo

2011-05-29T07:09:00.001+02:00

Dzisiejszą notkę sponsoruje kolor różowy :) Piwonie nadal pachną, kwitną, a ja szukałam sposobu na pozbycie się z zamrażalnika ostatnich zamrożonych owoców. Właściwie mając jogurt naturalny w lodówce i kielich do miksowania nie było to takie trudne... a efekt, słodki, kwaskowy zmrożony szejk owocowy. Proste, prawda?

A do jego zrobienia potrzebujemy:

3 garści mrożonych owoców (ja dałam czarne porzeczki i maliny, ale mogą być jakiekolwiek, byle zamrożone)
2 łyżki cukru, bez którego nie da się obejść przy kwaśnych owocach
1 jogurt naturalny, duże opakowanie

Wszystko solidnie miksujemy, przelewamy do szklaneczek i tyle, najlepsze sa proste rozwiązania.

A do papieru nadal mi daleko, ale jak już to wszystko pozbieram do kupy, zajmę się i tym. A na razie miłej niedzieli :)

piwoniowe opowieści

2011-05-28T15:54:00.000+02:00

No cóż, moje craftowe poczynania nadal oscylują wokół kwiatowych kompozycji i balkonowej rewolucji. Na balkonie dzieje się tak że za chwilę całe wieczory będę spędzać na podlewaniu. Połówek został poproszony o delikatne, acz stanowcze protesty przy nowych zakupach. Skończyło się tym, że przy wyborze osteospermum zaproponował wzięcie wszystkich dostępnych kolorów... Dobrze mieć przyjaciela w domu ;)

Poza tym zakwitły piwonie, które kocham miłością wielką... może nawet nie kwiaty, ale zapach który przypomina mi wyśniony w dzieciństwie ogród babci. Ta kompozycja to delikatna próba połączenia wielkich różowych kwiatów piwonii i alstroemerii których pełna pracowa szklarnia aż prosi o wypróbowanie czegoś nowego.

I już wiem kto mi podpija poranną kawę, na szczęście wtedy, gdy jest już zimna i nieprzydatna ;)

i tym optymistycznym akcentem, miłego weekendu :)

cudowny majowy weekend

2011-05-22T17:58:00.000+02:00

Dawno takiego nie miałam, bardzo dawno... spokojne poranki z kawą na balkonie, spokojne gotowanie, wyprawa na przeludniony plac z różnościami... Ech ładować akumulatory można również w domu... dzisiaj będzie sporo zdjęć bo jakoś znów mi aparat przywarł do ręki, i jakiś lżejszy się wydaje...

7 rano, czarna dla połówka i latte dla mnie...

Na balkonie zagościły już pomidory. Wybrałam grupę koktajlowych odmiany "koralik" która świetnie nadaje się do warunków balkonowych... Obok nich rosną sobie selery naciowe... mam nadzieję że coś z nich będzie :)

Moje zioła rosną jak szalone... A worek lniany to pomysł na brzydkie "techniczne" czarne, plastikowe doniczki. Jakoś z nimi lepiej całość wygląda.

No i kota, niestety w szelkach i na smyczy. Miałam nadzieję że na wędrówki do sąsiadów nie będzie miała już ochoty, ale niestety ona miała inne plany...

A to zdobycze z giełdy kwiatowej. Jakoś dziwnie się złożyło że w torbie wylądowały tylko białe i ecru, na szczęście ecolina sprawdza się tu świetnie więc właściwie dobrze się złożyło.

balkonowo

2011-05-08T16:26:00.000+02:00

Mam nadzieję że przymrozki już skończyły się na dobre. Razem z połówkiem postanowiliśmy zagospodarować tą bardziej "wypoczynkową" część balkonu. Jak zwykle chyba znów przesadziłam z ilością kwiatów... mam nadzieję że nie będzie problemów z podlewaniem... Zawsze kiedy noszę pełne konewki na balkon obiecuje sobie że to ostatni raz...

Moje ulubione osteospermum i angielskie pelargonie zachwycają mnie kolorem...

Tym razem oprócz zwyczajnych balkonowych kwiatów, które zresztą ogromnie lubię, postanowiłam posadzić także trochę ziół. Używam je potem o parzenia herbaty... Tym razem w moim balkonowym ogrodzie znalazła się mięta, szałwia, rozmaryn, melisa, tymianek cytrynowy. Poza tym wawrzyn który wywędrował z kuchni...

No i lawenda... pachnie jak szalona...

Oprócz kwiatów, jako element dekoracyjny postanowiłam wykorzystać butlę na wino... muszę się jeszcze zastanowić co zrobic żeby była bardziej ozdobna...

Oczywiście to jeszcze nie wszystko, chce posadzić jeszcze w skrzynkach pomidory koralikowe, może kilka zwykłych pelargonii peltatum w wiszących doniczkach... już się widzę z tymi wiadrami wody, masakra

zima???

2011-05-03T18:52:00.001+02:00

Ślub i przyjęcie weselne były cudowne, pogoda taka jaką można sobie wymarzyć... Piękna sesja w Kochcickim pałacu..a dzisiaj?

a dzisiaj? leci to białe coś z nieba... śniegiem tego nie nazwę, już nie... nie zgadzam się na żadne powroty!

A to kartka która powędrowała już do nowożeńców... i jak się dowiedziałam czas szykować kolejne... ech :)

W dniu ślubu

2011-05-02T07:34:00.000+02:00

Na ten dzień czeka każda z nas... podświadomie lub nie marząc o tej chwili...

Dzisiaj tylko malutki kawałeczek kartki... bardzo się cieszę na to wydarzenie.

A na ta okazję brakowało mi czegoś co podkreśli kolor butów i dopasuje całość... powstały zupełnie spontanicznie i nawet mnie efekt zaskoczył... teraz muszę tylko pamiętać żeby włożyć je do torby...

Miłego dnia :)

wsteczny bieg

2011-04-30T20:10:00.000+02:00

Chyba muszę wrzucić wsteczny bieg, i znaleźć się tam, gdzie się pogubiłam... mam weekend na rozmyślania.
A tymczasem wybuchła wiosna, dawno oczekiwana... Ja nadal w robocie, nadal w sprawach niecierpiących zwłoki. Powoli jednak znajduję chwile dla siebie, żeby podłubać...
Jak na razie muzyka na uszach wycofuję się ze świata.

i trochę zdjęć wiosennych... w końcu mogłam się wyrwać do kwitnącego sadu...

uf trochę bardziej kolorowo się zrobiło :) miłego weekendu

Mufinki Amaretto

2011-04-27T22:33:00.000+02:00

Przyznam że te święta stanęły pod znakiem muffinkowego szaleństwa... jakoś mało mi było czasu na coś innego, chciałam tez żeby spokojnie przechowały mi się słodkości przez kilka dni... Przepis, a właściwie bazę do niego znalazłam tutaj. Trochę zmodyfikowałam dla własnych potrzeb i dzięki tej mieszance wyszły naprawdę pyszne i delikatne muffinki Amaretto...

Przepis jak zwykle prosty, nie wyobrażam sobie piec cokolwiek dłużej niż kilka kwadransów.

Składniki suche:

1 1/2 szklanki mąki
1/2 szklanki cukru tym razem dałam klasycznie biały
2 lyzeczki proszku do pieczenia
1/3 łyżeczki sody oczyszczonej
szczypta soli
opakowanie płatków migdałowych
cała, posiekana, biała czekolada

Mieszamy wszystkie składniki w misce.

Składniki mokre

1/3 szklanki oleju
1/3 szklanki mleka
1 jajo
2 łyżki ekstraktu z wanilii
duży kieliszek amaretto lub innego pachnącego likieru, lub rumu

składniki mokre mieszamy ze sobą, i przelewamy do miski ze składnikami suchymi. Wypraktykowałam, że jeżeli ciasto odłoży się na chwilę, i dopiero po 5-10 min przeleje do foremek i wsadzi do piekarnika wtedy znacznie ładniej urośnie. Ciekawa jestem czy macie podobne spostrzeżenia... Wsadzamy do piekarnika i pieczemy 20 min w temp 180st.C

są pyszne... a ja odkryłam niedaleko mnie sklep gdzie można znaleźć wiele ciekawych ozdobników muffinkowych :)

:)

2011-04-25T10:13:00.001+02:00

A z okazji właśnie upływających świąt...

kwitnie już ~~pigwa~~ pigwowiec (hm nie wiem skąd błąd niezauważony... te kwiaty trudno pomylić :)... hm też babcina i też ulubiona.

Wielkanocnie

2011-04-25T10:09:00.001+02:00

Znów minął miesiąc, i znów mogę powiedzieć że ja nadal w wirze, z którego pewnie nie wyjdę szybko. Za oknem słońce i letnia już pogoda. W duszy cośtam gra... strasznie chciałabym wrócić do swoich spraw już. Na razie świątecznie więc i kucharsko...

Jak co roku na świątecznym stole stoi babka drożdżowa zrobiona z bardzo prostego przepisu który stosuję od kilku lat. Prawda jest taka, że brakuje mi cierpliwości do długotrwałego wyrabiania ciasta drożdżowego... ten przepis tego nie wymaga... Właśnie mi się przypomniało że babcia używała specjalnego słowa do tej czynności... wymisić... warte zapamiętania...

Drożdżówkę ta piekę w formie którą dostałam dawno temu od taty, i nic w niej niezwykłego poza tym że to stara bocheńska forma zrobiona z kamionki... na początku myślałam że będzie tylko ozdoba mojej kuchni, a jednak ...

Przepis jest dosyć prosty, podawałam go już w poprzednim świecie, ale dla przypomnienia i mojej własnej wygody zamieszczam go tez tu...

DROŻDŻÓWKA NOCNA

1 szkl. mleka

½ szkl. oleju

1 szkl. cukru (może być mniej)

4 jajka

pół kostki drożdży

szczypta soli

Wsypujemy te składniki do miski i NIE MIESZAMY!!!!! Zostawiamy tak na noc lub przynajmniej 4-5 godzin. Po tym czasie dosypujemy ½ kg maki i mieszamy łyżka aż wszystko się dobrze połączy. Dajemy do formy nasmarowanej masłem i posypanej zmielonymi migdałami, lub bułką tartą...Odkładamy na chwilkę do wyrośnięcia i wkładamy do zimnego piekarnika który nastawiamy na 180 ºC. Pieczemy 50 min ale najlepiej sprawdzać jest patyczkiem.

Nie byłoby świąt bez moich ukochanych, babcinych szafirków... ten zapach jestem w stanie rozpoznać wszędzie.

ciągle nie mam czasu czyli szybkie pieczenie

2011-04-03T15:58:00.000+02:00

Przyszła wiosna i jak to bywa o tej porze roku nie mogę się z niczym ogarnąć... wiatr w głowie, nabrzmiałe paki na drzewach i góra pracy do zrobienia skutecznie oddala mnie od tego co lubię. Mam nadzieje że jeszcze tydzień, dwa i wszystko wróci do jako takiej normalności. A na razie w przypływie szaleńczej ochoty na coś słodkiego sprawiłam sobie idealne muffinki marmurkowe. Przepis inspirowany tym przepisem wydaje się idealny... nie za słodkie, gdzieniegdzie mocno czekoladowe, pyszne... polecam :)

A oto przepis, składniki na 12 sztuk:

280 g mąki
1 łyżka proszku do pieczenia
szczypta soli
115 g cukru (ja dałam cukier trzcinowy, dzięki czemu babeczki są bardziej karmelowe)
2 jajka
250 ml mleka
6 łyżek oleju słonecznikowego
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii
3 łyżeczki łyżki kakao
małe opakowanie skórki pomarańczowej do warstwy białej

Oddzielnie mieszamy ze sobą składniki mokre i suche bez kakao, następnie łączymy je, mieszamy i odlewamy połowę ciasta do którego dodajemy kakao i 2-3 łyżki mleka. Do białej warstwy możemy dodać skórkę pomarańczową. Na muffinkowe papilotki wlewamy ciasto warstwami. Na wierzchu jeszcze surowych mufinek włożyłam po małej szczypcie płatków migdałowych. Pięknie się przyrumieniły w trakcie pieczenia. Całość pieczemy w 170 st Celsiusza około 20 min. To bardzo zależy od piekarnika.

Polecam, podobnie jak inne przepisy z blogu "tak sobie pichcę" :)

Mufinki pomarańczowe

2011-02-16T21:51:00.001+01:00

Wenę mi wywiało wraz z halnym z zakopanego, dlatego kulinarnie bardziej u mnie niż craftowo. Mufinki pomarańczowe robię często i to w różnych wersjach, z których tak naprawdę wszystkie są pyszne. Można dodać do nich kawałki czekolady, wielkie rodzynki królewskie, skórkę pomarańczową i właściwie wszystko co przyjdzie nam do głowy. Najważniejsze są w nich prawdziwe, pachnące słońcem pomarańcze.

Mufinki pomarańczowe

składniki suche:

2 szklanki maki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki sody oczyszczonej
szczypta soli
3/4 szklanki cukru (ja daje po 1 łyżce ciemnego i jasnego muscovado, resztę dopełniam zwykłym nierafinowanym cukrem trzcinowym)
1 łyżka startej skórki pomarańczowej
dodatki jakie chcemy, czekolada, rodzynki

składniki mokre:

2/3 szklanki soku wyciśniętego z pomarańczy, może, a nawet powinno być z miąższem :)
pół szklanki stopionego masła
2 jajka

wszystko mieszamy najpierw ze sobą, a potem składniki suche i mokre. Chwilkę musimy odczekać i potem wykładamy do mufinkowych papilotek i foremki. Pieczemy około 20 min. najlepiej sprawdzić patyczkiem czy są już upieczone.

marzenia

2011-02-13T15:51:00.000+01:00

Zakopane ciągle krąży mi po głowie, może uda się mi wrócić tam w tym roku... kto o wie... W każdym razie udało mi się zrealizować moje małe tatrzańskie marzenia z dzieciństwa... zawsze chciałam mieć góralska chustę i prawdziwe czerwone korale... głupie prawda? wcale nie! Bardzo, bardzo o nich marzyłam jako dziecko.

No i kto nie kocha oscypków??? Ja bardzo, kojarzą mi się z Podhalem, pachną nim... nie cierpię tych wszystkich namiastek jakie można kupić we wrocławskich sklepach

A to nie do końca spełnienie marzeń połówka... na pewno kiedyś ;)

Zakopane, Zakopane, słońce, góry i górale

2011-02-12T22:39:00.000+01:00

Zbiegiem wielu okoliczności spędziłam tydzień w Zakopanym, taki reset potrzebny jest chyba każdemu... Wprawdzie niewiele było chwil na łażenie po górach, ale i tak było warto :) Zresztą zobaczcie sami, pogoda jak marzenie :)

Candy u Longredthread

2011-02-02T09:18:00.000+01:00

Tym razem słodkości miętowe rozdaje longredthread... ustawiłam się w kolejce i czekam na losowanie :)

Moje miejsce

2011-02-01T21:38:00.000+01:00

Nie wiem jakbym nie chciała, to jednak moje miejsca na ziemi, i moja praca, i znajomi i to co lubię.

wiosennie

2011-02-01T00:09:00.002+01:00

Choć zima jeszcze w pełni, to w domu wiosna, i to od kilku dni :)

optymistycznie

2011-01-30T21:03:00.000+01:00

Miałam ciężki tydzień, sporo spraw, zajęć, wykładów od których odwykłam. Weekend też pracowity, dlatego dopiero niedzielnym popołudniem zabrałam się za koralikowanie. Przyznam szczerze że bardzo mnie to odpręża i na pewno na tym kolejnym już naszyjniku nie poprzestanę.

Zawsze z czerwienią miałam problem, rzadko nosiłam, nie miałam żadnych dodatków, i dopiero właściwie duży, srebrny pierścionek kupiony u Kruka kilka lat temu spowodował że kolor powolutku zaczął gościć w mojej szafie... choć jak sobie teraz tak myślę to i tak bardzo szumnie powiedziane. No nic, nastąpiła chyba zmiana warty i powoli czerwienie wchodzą u mnie na salony.

To właściwie zapowiedz, ale trudno było nie wykorzystać dzisiejszego, pięknego słońca do zdjęć...

Do tego naszyjnika niestety kupiłam mieszankę różnych rodzai koralikowych maleństw, co dało dodatkową atrakcje w poszukiwaniu i nawlekaniu każdej odmiany oddzielnie. Ale czego się nie robi... Zważywszy na to że zużyłam prawie 200g mieszanki, uważam że mam niezłe parcie na czerwony.

A to cudowna igła kupiona kiedyś w Empiku co ratuje życie i skołatane nerwy przy nawlekaniu.... teraz tylko muszę jeszcze skombinować zapięcie. To w poprzednim, turkusowym projekcie zdaje rezultat, ale chciałabym wymyślić coś bardziej praktycznego i estetycznego... może znajdzie się gdzieś jakiś tutorial do tego?

Kota tez łapała promienie słońca... w całej swej rozciągłości, tylko ciągle ktoś jej przeszkadzał... popatrzcie na ten wzrok... prawie jak Bastet... hm przydałaby się... a może jednak?

A w piekarniku zabójczo pachną mufinki pomarańczowe, przepis wkrótce bo pyszne i wypróbowane na dużej próbie prawie ochotników ;)

turkusowe morze korali

2011-01-24T16:41:00.000+01:00

Strasznie długo myślałam nad tym projektem, jakieś dwa lata, i właściwie jakoś nie zapowiadało sie że w końcu zrealizuje zamierzenia, Prototypem był tutaj mój stary, znaleziony gdzieś na pchlim targu naszyjnik z maleńkich kawałeczków korala, właściwie z milionów maleńkich kawałeczków korala... chciałam coś innego bardziej w moim typie i kolorach jakie teraz noszę... Drugim kopem był blog longredthread w którym znalazłam swoją wizje, już jak najbardziej urzeczywistnioną. Trzecim wizyta w sklepie z koralikami, gdzie cudownie można było je sobie nabierać do woreczków za pomocą łyżeczki. Ogólnie sklep drogi jak diabli, ale sama przyjemność przebywania w takim miejscu jest sporo warta...

Moje zakupy, choć zdjęcie nie oddaje w całości urody korali, były baardzo udane...

Zrobienie z tego całości, przy różnych próbach łączenia poszczególnych sznurów zajęło mi dwa weekendowe dni, sama podziwiam swoja wytrwałość w nawlekaniu, jak świstak :)

Oryginalny kolor, taki właśnie wodno niebiesko-zielony, bardzo mi się podoba ;)

Teraz w planach krwisto czerwony i szary, aż jestem ciekawa na ile mi cierpliwości starczy... koraliki już lecą.

mufinki z ciasta francuskiego

2011-01-19T08:31:00.000+01:00

O tym że dobre ciasto francuskie nie jest złe, pisałam już kiedyś na tym blogu. Szybkie do upieczenia, z możliwością posłodzenia, polukrowania, posolenia i czego tam sobie zapragniemy. Późnym wieczorkiem, kiedy rolada tężała w lodówce a ja wiedziałam, że nie mogę się do niej dobrać wymyśliłam, może nie całkiem samodzielnie, coś na wzór mufinek z ciasta francuskiego. Dla mnie to świetne połączenie sernika i tegoż ciasta które można uzyskać w zaledwie 30 min...

Potrzebujemy:
paczkę dobrego ciasta francuskiego robionego na maśle
300g twarogu ( ja jak zwykle ulubiony)
1 łyżeczkę cukru pudru
1 łyżka budyniu śmietankowego
4 połówki brzoskwiń z zalewy
trochę jasnego cukru muscavado
cukier puder do posypania

Ciasto rozwijamy i kroimy na 12 części, kawałki powinny być mniej więcej kwadratowe. Wkładamy do papilotek i do mufinkowej formy. Na dno kładziemy po kawałku brzoskwini. Ser mieszamy z cukrem i budyniem, wkładamy po trochę do każdego zagłębienia. Wierzch posypujemy muscavado i wkładamy do gorącego piekarnika na około 20 min. Trzeba uważać na wystające końcówki ciasta, bo lekko za mocno mi się przy piekły, co oczywiście nie odebrało im świetnego smaku....

Zdjęcie robione ciemna nocą, przyznajcie że taki widok uspokaja :)))

a ostatnio wieczory spędzam w miłym towarzystwie :), ciekawe co z tego wyniknie, bo wszystkie postanowienia z nią związane jakby zrealizowałam... szybko poszło...

rolada z malinami

2011-01-16T10:57:00.000+01:00

Strasznie lubię piec, czasem nawet gotować... ale pieczenie zawsze było tym co uspokaja, relaksuje... szczególnie to nocne, kiedy nikt nie przeszkadza i można sobie do woli marudzić do siebie że coś nie wychodzi. Już nawet to moje nocne pieczenie weszło w legendy rodzinne...

Na roladę miałam ochotę od dawna, a właściwie to bardziej na zrobienie jej niż zjedzenie, ale to inna sprawa. Wczoraj wieczorem przyszła pora, i nawet mikser, który zepsuł się tuż po włączeniu nie przeszkodził. Jak wiadomo nieszczęścia i zepsute "maszyny" domowe chodzą parami, więc po piekarniku i tak miało się coś stać, dobrze że mikser bo właściwie była już na niego pora. Potem wszystko poszło już gładko i przyznam szczerze nie sądziłam że takie to proste. Nawet ubijając trzepaczką. Bazą przepisu było to ciasto znalezione u myniolinka, polecam zresztą ten blog, przejrzałam sobie go wczoraj i znalazłam wiele ciekawych przepisów świetnie napisanych.

Ciasto (nieco zmodyfikowane)
5 jajek
3/4 szklanki cukru pudru
1 szklanka mąki tortowej
2 łyżeczki mąki ziemniaczanej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
kilka kropel wody różanej

Żółtka ubijamy z cukrem, dodajemy wodę różaną, mąkę tortową wymieszaną z mąką ziemniaczaną i proszkiem a na końcu ubitą pianę. Całość wylewamy na dużą blachę wyłożoną papierem do pieczenia (moja miała wielkość 30x4 cm, i warstwa ciasta była dosyć cienka, ale jak widać wcale to nie przeszkadzało mu urosnąć. Piec 15-20 min w temperaturze 180stopni. Po wyjęciu dosyć szybko zwijamy gorące ciasto w roladę. Jest na tyle cienkie i elastyczne że można zrobić to bez trudu

Krem jest prosty

300 ml śmietany 30% (ubijałam ja w słoiku, masakra... hm a właściwie słoikiem, jakkolwiek to brzmi)
2 łyżki cukru pudru,
300 g serka, (ja dałam mój ulubiony "ulubiony", bo mascarpone wyszło ze sklepu i ślad po nim zaginął, choć oczywiście pewnie byłby lepszy),
3 łyżeczki żelatyny zalane 4 łyżkami wrzątku i ostudzone,
3 duże garście mrożonych malin,
kilka kropel wody różanej

Śmietanę ubijamy na sztywno ( z powodu braków sprzętowych u mnie słoikiem, nawet szybko poszło w sumie), delikatnie mieszamy z cukrem pudrem, wodą różaną, serkiem i żelatyną. Dodajemy zamrożone maliny i chwilkę czekamy aż masa zacznie się delikatnie ścinać. Całość wylewamy na ciasto chwile wcześniej rozwinięte (papier oczywiście ściągamy) i szybkim ruchem zawijamy w roladę. Trzeba pamiętać o bokach, żeby zostawić jak najmniejszy margines bez masy, bardzo żal potem tego kawałka. Opakowujemy w folię wcześniej obsypując cukrem pudrem, żeby jeszcze wilgotny biszkopt nie przykleił się do niej i wkładamy najlepiej na noc do lodówki. Powiem szczerze, prócz tego wsadzenia do lodówki i czekania całą noc, reszta to łatwizna.

A wiki została wyciągnięta, więc drżyjcie narody, kalanchoe zabiera się za szycie :)

i tym optymistycznym akcentem życzę miłej niedzieli :)

Jak nie moja

2011-01-15T10:13:00.000+01:00

Zrobiłam kartkę z okazji chrztu, i kolory i tematyka jest mi bardzo odległa, ale jednak bardzo miło mi się ta kartkę robiło... zaczynam wyjmować z szafy te wszystkie rzeczy, które kupiłam kiedyś, i do tej pory nie udało mi się ich wykorzystać... teraz miałam okazję...

jak widać nadal ćwiczę tuszowania... podejrzewam że będzie ich coraz więcej na moich pracach... a poza tym prawie 10godzina i 10 stopni a za oknem egipskie ciemności... oby do wiosny :)

kobiety

2011-01-12T17:41:00.000+01:00

Czasem przychodzą dni kiedy wolimy pobyć same ze sobą, we własnym świecie. Każde słowo boli i rozczarowuje, zabiera skrzydła. Ja dzisiaj tak mam. I mam kartkę sama dla siebie. Moje ulubione malarstwo i styl lat 20... muszę jeszcze tylko poszukać trochę ciekawych czcionek, bo to co oferuje word trochę mnie rozczarowuje...

szyję

2011-01-09T22:49:00.001+01:00

Na początku broszki, w ulubionych kolorach i takie jakie lubię, trochę nieokrzesane, krzywe, strzępiące się tu i tam... Z dodatkami z kolczyków i z pasmanterii...

Te kolczyki miałam nosić na uszach, nie przy broszce, ale jakoś tak wyszło że trafiły tu :) teraz zastanawiam się co zrobić z drugim.

No i szyje zasłony z ptaszorowych materiałów ... boskie są i myślę że będą pasować do skrapkowni... ech jutro do roboty, masakra. Miłego tygodnia!

kartka resztkowa

2011-01-08T17:55:00.000+01:00

Jakoś mi to kartkowanie coraz lepiej idzie, mimo wielu innych zajęć i zwykłemu leniuchowaniu na urlopie... Ale co piękne szybko się kończy i niedługo wracam w stary dobry rytm, którego jednak trochę mi brakuje... Wczoraj postanowiłam zrobić kartkę z tego co miałam na biurku, bez grzebania w pudelkach i innych takich. padło na zielony, no cóż wywołuję wiosnę czy to się podoba czy nie. kartka prosta a użyte właściwie przez przypadek elementy właściwie do siebie pasują :)

Kartka z nauki tuszowania gąbkami innymi niż Inkssentials, no cóż może i wynik zadowalający ale jednak tych na razie nie pobiły... kiepsko się nimi wygładza powierzchnie i jakoś tak mi nie bardzo z nimi było. A koronkowy stempel z pięknej serii Tea at Elsie's Collection Kaisercraft.

A kota jakby nie zauważyła odwilży i tych 6 stopni na plusie i dalej trzyma się blisko kaloryfera... i tylko dzwięk karmy wpadającej do miseczki jest w stanie ja stamtąd wyciągnąć...

Hortensje

2011-01-07T15:49:00.000+01:00

Bardzo lubię te rośliny, szczególnie te o niebieskich kwiatach, szkoda że trzeba zapewnić im bardzo szczególne warunki żeby zakwitły w tym kolorze, tym bardziej podziwiam ogrodników którym się to udaje...

Kartka zrobiona pod wpływem porządków robionych w skrapowej szafie... znalazłam tam wiele ciekawych papierów do decu, które z powodzeniem można używać w scrapbookingu... strasznie lubię takie znaleziska :)

Oczywiście uzyłam moje kochane UTEE które jest na topie... tym razem dużo cieńsza warstwa, ot tyle żeby usztywniła mi papier i błyszczała. Nie chciałam tu efektu pęknięcia szkła...

Katasiaczek pokazała fragment swojej twórczej powierzchni, więc ja pokazuje swój :) ktoś mnie kiedyś zapytał czy moim hobby jest kolekcjonowanie pudełek, tyle ich mam... ale w nich prawdziwe skarby ;)

Róże

2011-01-06T12:44:00.000+01:00

Jakoś kreatywnie mi się zrobiło w nowym roku, ciągle siedzę w craftowej szafie i dłubie... I fajnie mi z tym... Wiem że sprzyja temu urlop, ale mam nadzieje że taki kraftowy będzie ten rok.

Jakoś wcześniej nie zauważałam papierów K & Co, ale seria Handmade a szczególnie papier Scarlets zrobiły na mnie ogromne wrażenie, Szkoda że z tej serii mam tylko kilka sztuk. Ta tartka powstała właściwie przypadkowo, miało być zupełnie coś innego. Zazwyczaj tak bywa, ja sobie a ręce sobie.

Nieliczne elementy na niej, naklejone są warstwowo... pięknie mi się to skomponowało z papierami BG Porcelain... kocham tą serie i bardzo żałuję że niewiele z jej elementów jest jeszcze dostępnych w naszych sklepach craftowych... Ptaszor pochodzi z papieru Conservatory - Aviary

A to róże jakie dostałam od połówka, jakoś ostatnio częściej o tym pamięta, co warto odnotować :)

Miłego świętowania... jeszcze zimowo, a mi się tu wiosna zrobiła :)

100 książek które warto przeczytać

2011-01-05T12:33:00.000+01:00

Z czytaniem to u mnie jest różnie, raz połykam książkę za książką, żeby za chwilę zapomnieć o czytaniu na 2-3 miesiące. Trochę to u mnie chaotyczne, dlatego kiedy zobaczyłam u Kasi ta listę postanowiłam, że warto spróbować.

Lista wygląda tak:

1. Duma i uprzedzenie – Jane Austen
2. Władca Pierścieni – JRR Tolkien
3. Jane Eyre – Charlotte Bronte
4. Seria o Harrym Potterze – JK Rowling
5. Zabić drozda – Harper Lee
6. Biblia
7. Wichrowe Wzgórza – Emily Bronte
~~8. Rok 1984 – George Orwell~~
9. Mroczne materie (seria) – Philip Pullman
10. Wielkie nadzieje – Charles Dickens
11. Małe kobietki – Louisa M Alcott
12. Tessa D’Urberville – Thomas Hardy
13. Paragraf 22 – Joseph Heller
14. Dzieła zebrane Szekspira (?)
15. Rebeka – Daphne Du Maurier
16. Hobbit – JRR Tolkien
17. Birdsong – Sebastian Faulks
18. Buszujący w zbożu – JD Salinger
19. Żona podróżnika w czasie – Audrey Niffenegger
20. Miasteczko Middlemarch – George Eliot
21. Przeminęło z wiatrem – Margaret Mitchell
22. Wielki Gatsby – F Scott Fitzgerald
23. Samotnia (w innym tłumaczeniu: Pustkowie) – Charles Dickens
24. Wojna i pokój – Lew Tołstoj
25. Autostopem przez Galaktykę – Douglas Adams
26. Znowu w Brideshead – Evelyn Waugh
27. Zbrodnia i kara – Fiodor Dostojewski
28. Grona gniewu – John Steinbeck
29. Alicja w Krainie Czarów – Lewis Carroll
30. O czym szumią wierzby – Kenneth Grahame
31. Anna Karenina – Lew Tołstoj
32. David Copperfield – Charles Dickens
33. Opowieści z Narnii (cały cykl) – CS Lewis
34. Emma- Jane Austen
35. Perswazje – Jane Austen
36. Lew, Czarwnica i Stara Szafa – CS Lewis
37. Chłopiec z latawcem – Khaled Hosseini
38. Kapitan Corelli (w innym tłumaczeniu: Mandolina kapitana Corellego) – Louis De Bernieres
39. Wyznania Gejszy – Arthur Golden
40. Kubuś Puchatek – AA Milne
41. Folwark zwierzęcy – George Orwell
42. Kod Da Vinci – Dan Brown
43. Sto lat samotności – Gabriel Garcia Marquez
44. Modlitwa za Owena – John Irving
45. Kobieta w bieli – Wilkie Collins
46. Ania z Zielonego Wzgórza – LM Montgomery
47. Z dala od zgiełku – Thomas Hardy
48. Opowieść podręcznej – Margaret Atwood
49. Władca much – William Golding
50. Pokuta – Ian McEwan
51. Życie Pi – Yann Martel
52. Diuna – Frank Herbert
53. Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
54. Rozważna i romantyczna – Jane Austen
55. Pretendent do ręki – Vikram Seth
56. Cień wiatru – Carlos Ruiz Zafon
57. Opowieść o dwóch miastach – Charles Dickens
58. Nowy wspaniały świat – Aldous Huxley
59. Dziwny przypadek psa nocną porą (również: Dziwny przypadek z psem nocną porą) – Mark Haddon
60. Miłość w czasach zarazy – Gabriel Garcia Marquez
61. Myszy i ludzie (również: O myszach i ludziach) – John Steinbeck
62. Lolita – Vladimir Nabokov
63. Tajemna historia – Donna Tartt
64. Nostalgia anioła – Alice Sebold
65. Hrabia Monte Christo – Alexandre Dumas
66. W drodze – Jack Kerouac
67. Juda nieznany – Thomas Hardy
68. Dziennik Bridget Jones – Helen Fielding
69. Dzieci północy – Salman Rushdie
70. Moby Dick – Herman Melville
71. Oliver Twist – Charles Dickens
72. Dracula – Bram Stoker
73. Tajemniczy ogród – Frances Hodgson Burnett
74. Zapiski z małej wyspy – Bill Bryson
75. Ulisses – James Joyce
76. Szklany kosz – Sylvia Plath
77. Jaskółki i Amazonki – Arthur Ransome
78. Germinal – Emile Zola
79. Targowisko próżności – William Makepeace Thackeray
80. Opętanie – AS Byatt
81. Opowieść wigilijna – Charles Dickens
82. Atlas chmur – David Mitchell
83. Kolor purpury – Alice Walker
84. Okruchy dnia – Kazuo Ishiguro
85. Pani Bovary – Gustave Flaubert
86. A Fine Balance – Rohinton Mistry
87. Pajęczyna Szarloty – EB White
88. Pięć osób, które spotykamy w niebie – Mitch Albom
89. Przygody Scherlocka Holmesa – Sir Arthur Conan Doyle
90. The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
91. Jądro ciemności – Joseph Conrad
92. Mały Książę – Antoine De Saint-Exupery
93. Fabryka os – Iain Banks
94. Wodnikowe Wzgórze – Richard Adams
95. Sprzysiężenie głupców (również: Sprzysiężenie osłów) – John Kennedy Toole
96. Miasteczko jak Alece Springs – Nevil Shute
97. Trzej muszkieterowie – Alexandre Dumas
98. Hamlet – William Shakespeare
99. Charlie i fabryka czekolady – Roald Dahl
100. Nędznicy – Victor Hugo

Instrukcja obsługi:
1. Pogrub te tytuły, które przeczytałaś.
2. Użyj kursywy przy tych, które masz zamiar przeczytać. (ja mam zamiar resztę tego co nieprzeczytane więc sobie podarowałam )
3. Wykreśl te tytuły, których nie masz zamiaru czytać, albo byłaś zmuszona przeczytać za czasów szkolnych i je znienawidziłaś. (tylko Orwell, katowana tym w LO zaparłam się i tak mi zostało, choć kto to wie ;) )
4. Umieść to na blogu.

No to co? zaczynamy :)

Spotkania rodzinne

2011-01-03T13:44:00.000+01:00

Spotkania rodzinne maja to do siebie, że dają siłę do zmierzenia sie z wieloma sprawami, zrozumiałam i doceniam.

a dla mojego dziadka kolejnych 90 lat :)

Skończyłam

2010-12-31T19:14:00.002+01:00

Swoją przygodę ze skrapowaniem zaczęłam pod koniec 2007 roku. Właściwie od samego początku chciałam zrobić dla siebie rodzinny album, gdzie znajda się zdjęcia ze starego albumu dziadka. Wszystkie zdjęcia zostały sfotografowane, ( wiem, wiem, ale o skanerze mogłam sobie wtedy tylko pomarzyć), skatalogowane, a potem wybrałam te, które są ważne dla mojej rodziny, a przy przede wszystkim dla mnie. Tu, tu, tu znajdują się niektóre karty, które dostały jednak nieco inne, poprawione oblicze, ale o tym kiedy indziej. Postanowiłam sobie noworocznie na początku 2010 roku że w końcu skończę ten album. Udało się w ostatnim momencie, ale i tak się cieszę... okładka wyszła mi taka, jaka chciałam żeby była: prosta, lekko postarzona, a przede wszystkim trwała. Na razie to tylko małe zajawki zdjęciowe, bo pora na robienie porządnych zdjęć nie najlepsza...

Aaa jak widać pokochałam UTEE, choć jeszcze uczę się jak go używać... piękne te pęknięcia, prawda??? :)))

A nowe postanowienia Noworoczne??? nie ma ich i już nie będzie... dobrze wiem że ja sobie a życie sobie, więc niech dzieje się co chce, a najlepiej niech nic się nie dzieje i będzie oki :)

A wszystkim życzę dużo radości i spokoju w tym nadchodzącym roku... oby do wiosny ;)

teraz zakładam ciepłe piżamy, biorę pyszna ciepłą herbatę Kashmir Valley w rękę i czekam na to co będzie :)

No i nie zakwitł!!!

2010-12-29T13:42:00.000+01:00

Hm właściwie nie wiem dlaczego, poprzedniemu zajęło to 3 tygodnie, a ten śpi dalej ... ech

leniwiec no!

Panforte

2010-12-26T11:30:00.000+01:00

Dawno, dawno temu zobaczyłam jak robi je Nigella. Składniki były trochę inne, bardziej śniadaniowe niż świąteczne ale zainspirowało mnie to do przemyśleń na ten temat. Potem zobaczyłam przepis u Stergi w styczniu tego roku... Długo czekał na realizację, i w sumie prawie popsuty piekarnik pomógł mi w decyzji zrobienia go. Przepis lekko zmodyfikowałam ale zasada pozostała taka sama, bakalie oblepione karmelem z lekka nutką piernikową...

Mój przepis jest taki:

200g orzechów laskowych
100g migdałów
100g prażonej dyni
garść całej żurawiny suszonej
garść pokrojonych fig suszonych
garść miękkich, pokrojonych daktyli
po jednym opakowaniu kandyzowanej skórki pomarańczowej i cytrynowej
duża łyżka przyprawy do piernika
2 łyżki mąki
3 łyżki miodu
100g cukru
50g ciemnego cukru trzcinowego muscavado

orzechy, migdały i dynie porządnie wyprażyć, wsypać do miski razem z innymi bakaliami i mąką. Do garnka z grubym dnem dać miód, cukier i przyprawę do piernika, zagotować i rozpuścić wszystkie składniki, wlać do miski z bakaliami i porządnie wymieszać. Całość wysypać na okrągłą blachę wyścieloną papierem mocno posmarowanym masłem, mocno unieść, żeby było jak najmniej wolnej przestrzeni pomiędzy bakaliami. Piec około 60 min w piekarniku nagrzanym do temperatury 170st. Potem dowolnie kroić. Podobno można przechowywać te słodkości do 3 miesięcy, ale raczej nie sprawdzę, za szybko znika z pojemnika ;)

...

2010-12-24T08:20:00.000+01:00

nadal światecznie

2010-12-19T21:18:00.000+01:00

Kolejne i chyba już ostatnie świąteczne kartki, powoli kończę z tym interesem na rzecz gotowania i sprzątania... ale jakiś mi to idzie mimo że nadal w tym sensu żadnego... Przyjaciele odjechali i jakoś smutniej w domu... ech zaraz będzie po świętach ;)

Podoba mi się ta gwiazda i nawet ten niedokładnie strzepnięty puder embossingowy...

Kolejna z pięknym obrazkiem z Galerii Papieru... szkoda że jakoś nie potrafię logicznie wykorzystać tych piękności :)

skarpetki

2010-12-14T22:13:00.001+01:00

Hm.... ta kartka podoba mi się chyba najbardziej, robiłam ją w przypływie adrenaliny i to co wyszło, obrazuje moje odczucia wtedy :) Jest spokojna, ciepła, błękitna, bezpieczna...

Dwuznacznie

2010-12-13T19:58:00.000+01:00

domowo

2010-12-11T15:17:00.000+01:00

Urzadzanie mojego mieszkania przebiega niezwykle przypadkowo, właściwie czasem łącze rzeczy które pewnie by do siebie nigdy nie pasowały i dobrze mi z tym. Moim ulubionym pomieszczeniem jest kuchnia, która zagracona ( w opinii mamy i siostry) jest taka jak ma być. No dobra trochę bym zmieniła, ale nie w kierunku jaki by je zadowolił... Lubie różne metalowe pojemniki, i łatwo dostępne przyprawy na półeczkach.

Dzisiaj chciałabym pokazać chlebak który zdobyłam w świetnym sklepie jakiś czas temu. Chorowałam na podobny od jakiegoś czasu... teraz mam mój boski ;)

świetnie się go używa. teraz pojawiły się świetne pojemniki na cukier kawę i herbatę...

Kota tez ma nową rozrywkę, rozmawia ze sama sobą w wielkim przedpokojowym lustrze. Potrafi nawet kilkanaście minut prowadzić konwersację... szkoda tylko że nie można złapać cudzego ogonka...

Smażona skórka pomarańczowa

2010-12-08T15:03:00.000+01:00

Od nie wiem kiedy szukałam idealnego pomysłu na nią, ale zawsze było coś nie tak, albo za sucha, albo za twarda, albo cukier za szybko się krystalizował. Tym razem podeszłam do tematu naukowo i przekopałam internet w celu znalezienia przepisu idealnego. No i kicha, żaden z przepisów jakie znalazłam nie przypadł mi do gustu... natomiast kilka sobie połączyłam i chyba znalazłam to, czego szukałam, smak idealny smażonej skorki pomarańczowej.

Do zrobienia jej potrzeba:

skórka z kilograma pomarańczy
1 szklanka cukru
1 szklanka wody
sok z 2 pomarańczy

Skórkę moczymy przez dobę, wychodzą wtedy z niej te wszystkie rzeczy, jakimi spryskuje się owoce przed transportem. Zresztą najlepsze pomarańcze są właśnie teraz, kiedy sezon jest na nie, najmniej w nich chemii. Po wymoczeniu, odciśnięciu wody i osuszeniu wszystko kroimy tak jak chcemy, ja lubię długie, cieniutkie paseczki które jeżeli potrzeba można potem pokroić na mniejsze kawałki. W tym czasie nastawiamy w garnku o grubym dnie wodę, sok i cukier. Gdzieś przeczytałam że nie należy takiego syropu mieszać, a jedynie delikatnie okręcać garnkiem. Kiedy cukier się rozpuści a syrop zacznie się "burzyć" wrzucamy skórki. Gotowałam je ponad półtorej godziny pod przykryciem, potem zdjęłam przykrywkę i smażyłam jeszcze około godziny. Prawie nic nie zostało z syropu, wszystko wsysło się w skórki i oblepiło je. Skórki zrobiły się pięknie szkliste. Zostawiłam je tak otwarte do rana, żeby przestygły... to są naprawdę moje idealne skórki pomarańczowe... a zapach w domu nie do powtórzenia!!!

ostatnia czerwona

2010-11-30T22:34:00.000+01:00

Kończy mi się listopad dzisiaj, a właściwie jakiś etap w życiu. Zmiany, choć kosmetyczne, mam nadzieję że wyjdą mi na dobre. Dzisiaj był emocjonujący dzień, rano w pracy, potem już w tym, co lubię, i co może nadać nowy sens w życiu.
A na koniec kartka, która prawie tydzień czekała na dokończenie. To ostatnia w tej serii zdecydowanie, nie mam ochoty na czerwień i już. Kolejne, jeżeli będą, będą niebieskie, i kropka :)

A kwiat jak zwykle błyszczący, tym razem od preparatu Crackle Accents... fajnie się "połamał" w trakcie układania...

już myślę o pierniczkach ...
Miłego czwartku!!! a ja idę spać już :)

w czerwieni jej nie do twarzy

2010-11-29T23:01:00.000+01:00

No i mamy zimę, taką prawdziwą z zaspami, spóźniającymi się autobusami, wiatrem w oczy, kiedy trzeba iść kawał drogi, w szczerym polu, do pracy (jesu gdzie ja pracuję!!!) Kocham taka zimę i to że wieczorami delikatne żółte światło snuje się po zasypanych dróżkach ech...

A dzisiaj kartka w czerwieni, co mi nie przechodzi przez gardło w święta... Taka sobie, ale za to wysmarowałam wszystko wokół glossy accents ... A co!

Dodatkowo wyciągnęłam z przepastnej szafy złota farbę w sprayu, i od razu cieplej...

A to podrasowany kwiat sztywniak... świeci się tak, że trudno zdjęcie zrobić...

gwiazdkowy brokat

2010-11-28T09:51:00.001+01:00

W końcu listopadowy półmrok przełamał się słońcem. I w końcu nie jestem w pracy, kiedy świeci ,i mogę spokojnie zrobić zdjęcia które nie będą szare :) Choć tak naprawdę photoshop może wszystko, to jednak nic nie poprawi blasku ozdób na kartce, którą chcę pokazać :) Skorzystałam tym razem z porad Anai, a właściwie z sugestii, że wszelkie warstwy nieważne jak zrobione dają świetny efekt.

Zakochałam się w paście śniegowej, która można wykorzystać jako strukturalna i nadać tłu fajny efekt, posypać brokatem, zabarwic ecoliną, w sumie nie spodziewałam się że tyle ciekawych rzeczy z niej zrobię. Ćwieki jak widać tez można świetnie embossingować, nic się nie kruszy, mogę mieć gwiazdki takim kolorze w jakim tylko zechcę :) Tło kartki spryskane rozcieńczoną ecoliną w powiększeniu daje ciekawy efekt...

a ja zachorowałam na takie foremki ciasteczkowe i już czekam na nie :)

i jak tu nie lubić ebay :)

cyklameny

2010-11-21T21:47:00.000+01:00

Koszmarny dzień, właściwie cały przechodzony w dresach... za oknem mgła, mżawka i takie coś czego bardzo nie chce póki co...

Nie bardzo miałam kiedy skrapować ale znalazłam chwilę... i powstało kilka kartek,
na razie malutki kawałek znów turkusowej, świątecznej... ciemność i brak czasu nie pozwala na nic lepszego...

A zamiast zieleni na dworze mam dla siebie piękne cyklameny... znów białe :) w tle kota łapiąca wczoraj promyki słońca...

oby do wiosny...hm gdzieś to już dzisiaj widziałam :)

wschody słońca

2010-11-15T20:43:00.002+01:00

Wschody słońca mają w sobie coś takiego, po czym żyć się chce :)
To dzisiejszy...

znowu

2010-11-14T12:49:00.001+01:00

No i znów sezon świąteczny się zaczął.. masakra... dla osób które niekoniecznie lubią ten czas to prawdziwe wyzwanie... Ja świąt nie lubię i tyle, nie ma co się rozwodzić dlaczego. Na szczęście w tym roku pozbyłam się wielkiej, sztucznej choinki, tony ozdób, które na niej wieszałam, właściwie i tak nie miał kto jej ubierać... a potem co gorsza rozbierać... w tym roku będzie jedynie stroik, choć w sumie sama nie wiem... może malutkie prawdziwe drzewko z naturalnymi ozdobami...

Powoli zaczynam robić kartki świąteczne, są właściwie bardzo nieświąteczne ale składanie życzeń, listem ,takim prawdziwym ze znaczkiem to jednak mimo wszystko przyjemność. Pierwszą kartkę jaką zrobiłam jest w ulubionym jak dla mnie turkusowym kolorze... nieświąteczny co? i tak ma być :)

Bardzo lubię ten kolor pudru do embossingu... taki lekko brokatowy, hm kto by pomyślał. Ostatnim odkryciem jest sztuczny śnieg w paście, który bardzo łatwo się rozprowadza. Wygląda naturalnie i nie zmienia swojej postaci kiedy już wyschnie...

Żeby przeżyć ze spokojem ten czas chciałam wypróbować jak zakwitnie mi hiacynt w specjalnym flakonie... na razie to jeszcze nieukorzeniona cebula... ale pierwsze obserwacje już poczynione :) Kolor jak zwykle biały... to obok niebieskiego mój ulubiony kolor kwiatów :)

...

2010-11-11T22:09:00.001+01:00

listopadowe morze

2010-11-06T23:00:00.000+01:00

pierwszy raz widziałam je w listopadzie... na pewno jeszcze o tej porze tam wrócę...

różowa broszka

2010-10-29T10:38:00.000+02:00

Dawno nie chodziłam w takich różach, w szafie żyją głównie szarości, brązy, i turkus, no czasem fiolet... a tu taka niespodzianka :) podoba mi się, kolor, fason, i dodatki. Szczególnie guzik kupiony na jakimś pchlim targu za uśmiech :) A ja powoli wychodzę z jesiennego szału sadzenia, siania, zbierania i ważenia... oby do wiosny :)

Ekologicznie

2010-10-03T21:03:00.002+02:00

Dzięki wam, czytelnikom, dowiedziałam się że jarmark ekologiczny we Wrocławiu jeszcze trwa. Oczywiście musiałam się tam wybrać po raz drugi po pierwsze ze względu na piękne guziki z których zaplanowałam sobie zrobić trochę rzeczy, a po drugie jeszcze raz natchnąć się tym miejscem. Na szczęście pogoda dopisała i zdjęcia tym razem wyszły. No tak, wyszły, bo zabrałam aparat. Tak więc kilka migawek, ciekawych lub mniej. Szkoda że tym razem nie było prac Oli, i szkoda że nie wiedziałam, że była tam w tamtym tygodniu. Strasznie chciałabym zobaczyć jej prace z bliska. Cała impreza odbywała się na moim ulubionym placu Solnym... I jak zwykle nie mogłam się oderwać od straganów kwiaciarek :)

A to guziki w stanie surowym, jeszcze nie przerobione, mam kilka, no dobra, kilkanaście do "obrobienia". Są śliczne i wdzięczne do noszenia.

A tu kolczyki zrobione kilka dni temu, bardzo je lubię ;)

Czy ktoś może wie coś o wypalarni we Wrocławiu? Strasznie chciałabym pobawić się gliną i szkliwem. :)

deszczowe zachody słońca

2010-09-29T23:00:00.001+02:00

Woda leci z nieba już od 4 dni, chmury wiszą kilka cm nad dachami domów. Masakryczna pogoda, warta kubka herbaty z rumem, koca w kratkę i kociego mruczenia... wspominam sobie morze, zachody słońca zapach ciepłego piasku i morza, świetne były te wakacje... A dzisiaj pokaże broszkę, którą zrobiłam w ciężki dla mnie dzień, kiedy optymizmu i słońca było mi trzeba bardzo. Pomogli przyjaciele, dobrze że są.

Broszki znane z sieci, jednak zawsze każda inna :) Inspiracji za wiele żeby konkretnie powiedzieć kto pierwszy.

Gliniane, genialne guziki kupiłam na Wrocławskim Jarmarku Ekologicznym jaki odbył się w ostatni weekend. Gapa ze mnie i nie wzięłam aparatu, ech... Guzików jest więcej i właśnie robię sobie małą guzikową kolekcję do noszenia :)

A to moje wspomnienia... oby do lata :)

mikrokosmos

2010-09-26T22:36:00.001+02:00

Z mojej wyprawy grzybowej do lasu sprzed dwóch tygodni, przywiozłam oprócz grzybów i szyszek kawałek mchu, który miał być ozdobą jednej donicy z kwiatami. Jakoś się tak złożyło że, że od tamtego czasu zamieszkał sobie w miseczce na kuchennym oknie, a kilka dni temu wprowadziła się tam biedronka. Jak to łatwo mieć swój mikrokosmos w domu. Tylko co jedzą biedronki????

A na koniec kartka, która zrobiona w zamyśleniu, świetnie oddaje mój sobotni nastrój...

muszę sobie wszystko poukładać znów ...

Eiffel tower

2010-09-19T10:10:00.001+02:00

Tym razem jest na niebiesko... początkowo miała być to kartka na wezwanie Skrapujących Polek, jednak zapomniałam o jednym bardzo istotnym założeniu. A kiedy sobie przypomniałam o tych nieszczęsnych przeszyciach, kartka była już właściwie gotowa... tak wiec łącząc się ze skrapującymi dziewczynami pokazuję kartkę tutaj :)

Wykorzystałam tutaj mój ulubiony stempel Toma Holza, który od dawna mieszkał sobie w mojej szafie... często wyciągany i oglądany, czekał na swój czas. Sporo jeszcze takich ciekawostek niewykorzystanych mam, a ciągle kupuje nowe... ech to szaleństwo zakupowe :)

a za oknem piękna pogoda, zazdroszczę przyjaciołom wypadów na grzyby, lasu mi się chce... choć patrząc na to jak ostatnia wyprawa się skończyła, może to dobrze że dzisiaj domowo... zatoki już prawie zdrowe i tego się trzymam. Milej niedzieli wszystkim ;)

cukierkowo

2010-09-18T13:56:00.000+02:00

Aż słodko mi od tej kartki, ale jestem z niej zadowolona... oddaje takie spokojne, słodkie odczucia które mam tej soboty... i miałam wczoraj. Nadal zachwycam się papierami Lavender Emotions, a szczególnie tym papierem kolekcji.

Zarówno kwiatki jak i tasiemka zostały spryskane Ecoliną 334 i 337 podobnie jak namalowane serduszka oraz podkolorowany kawałek papieru. Ecolina świetnie współgra z papierami do scrapbookingu ... A ćwieki są oczywiście marki Latarnia Morska.

Jeszcze trochę szczegółów...

kota

2010-09-13T21:51:00.001+02:00

Kota ma nową rozrywkę, usiłuje zmieścić się w pojemniki w które, w normalnym trybie, nie da rady żeby się zmieściła... Oto co ujrzeliśmy wchodząc do ciemnej kuchni... ktoś tu jest zły, że został przyłapany ;)

na to jak się stamtąd wydostaje wolałam nie patrzeć... w każdym razie udało się, bo już słychać radosne chrupanie ;)

grzyby

2010-09-12T13:16:00.000+02:00

Byłam na grzybach! Od kilku lat się na nie wybierałam i jakoś nigdy się nie udało. Szkoda że nie wzięłam aparatu do lasu, ale jakoś wydawało mi się to mało logiczne. Jednak wielki Nikon nie nadaje się na piesze wycieczki połączone ze schylaniem. A oto efekty... no 50% efektów... szkoda tylko że w lasach więcej ludzi niż grzybów... a teraz wracam do łóżka leczyć zatoki... ech

brusznica, czy jak jej tam

2010-09-10T16:22:00.001+02:00

Pisałam już że kocham jesień? pisałam? to napiszę raz jeszcze... kocham okropnie :) Dzisiaj dostałam 2,5 kg szczęścia, endorfin i innych przyjemnych rzeczy. Czerwona borówka, czy tam borówka brusznica. Bosko :) teraz mrożę susze no i robię cudowną galaretkę.

Przepis jest prosty, na każde kilogram borówek daję kilogram cukru, gotuję jakieś 20 min i przelewam do malutkich, przecierowych słoiczków. Z nich jest najlepsza, w sumie nie wiem dlaczego ;). Potem pasteryzuję i studzę, a kiedy wystygnie powstaje pyszna, lekko gorzka galaretka... I zapewniam nic nie jest za słodkie, tylko takie jakie ma być :) A jutro grzybowa wyprawa do lasu... nie mogę się doczekać :)

wrzosowisko

2010-09-06T20:11:00.000+02:00

Zakwitły wrzosy, prawie jednocześnie co rzadko zdarza się w moim ogrodzie. I zimowity tez... wiec jak tu myśleć o innych kolorach? Zapanował mi w głowie fiolet, i taki ciemny smutny, i ten bardziej lekki, kojarzący się z bzyczącymi pszczołami i zapachem miodu. Lubie takie lato przełamane jesienią... wszystko pachnie, dojrzewa, lubię ten stan :)

Bardzo polubiłam Florowe bransoletki, dlatego zrobiłam kolejna w tonacji z powyższego posta. Ech lato :)

Spoza nas

2010-09-05T14:36:00.001+02:00

nie bój się chodzenia po morzu
nieudanego życia
wszystkiego najlepszego
dokładnej sumy niedokładnych danych
miłości nie dla ciebie
czekania na nikogo

przytul w ten czas nieludzki
swe ucho do poduszki
bo to co nas spotyka
przychodzi spoza nas

ks. Jan Twardowski

szare jest piękne

2010-09-05T11:48:00.000+02:00

Zapatrzona na bransoletki z laboratorium flory postanowiłam zrobić dla siebie podobną. Florowe oryginały są przepiękne. Trudno znaleźć w pracach tak współgrające ze sobą barwy jak właśnie tam. Moja bransoletka jest mniej kolorowa, bardziej szara, bo takie barwy zaczynają właśnie królować w mojej szafie. Kiedyś uciekałam od kolorowych pereł, choć same w sobie białe, rzeczne zawsze lubiłam. Tutaj pojawiły się kawałki muszli, fioletowe ciemne perły, niebieski koral i oczywiście lawa która nadaje ciepła całości. Bransoletka jest dosyć chaotyczna, ale to zamierzony efekt...

Usiłowałam trochę spatynować łańcuszek, ale niestety, ręce, stół, i wszystko wokół pociemniało prócz niego... masakra.

ciągle pada...

2010-09-04T14:41:00.001+02:00

Za oknem nadal deszczowo. Jakoś za szybko mi to lato ucieka w tym roku. Z drugiej strony prawdziwie angielskie, mocno nasycone zielenią trawniki sprawiają że miasto wydaje się bardziej przyjazne. Wieczory spędzane pod kocem i przy tropikalnej herbacie powodują, że jakoś na chwilkę pozbyłam się potrzeby zabawy z papierem... Za to koraliki na dobre zagościły na pokojowej podłodze.

Bardzo lubię ciemno-czarna gładka lawę wulkaniczną zamkniętą w niewielkich kulach. Jest łatwym tworzywem, do którego pasują prawie wszystkie dodatki. Tutaj z tybetańskim srebrem.

Kolejne z pięknym fluorytem. Bardzo lubię ten kamień, jest pełen ciekawych i pięknych połączeń barw. Zwany jest też kamieniem harmonii, zgadzam się z tym zupełnie :)

A na dokładkę, to czym zajmuje się codziennie ostatnio. Przetwory. Dzisiaj na tapecie nektaryny odmiany fantazja :) piękna nazwa i pyszne owoce :)

Miłego weekendu :)

lawendowo

2010-08-31T17:28:00.000+02:00

bardzo spodobała mi się kolekcja Lavender Emocions Anny Marii z ILS. Właściwie to mam ja od bardzo dawna, ale dopiero teraz znalazłam na nią pomysł... Delikatne błękitno - różowo - fioletowe barwy okazały się plastycznym tworzywem i kartka, a właściwie pomysł na nią powstał błyskawicznie. Bardzo pasuje mi do rozmoczonego świata za oknem.

Litery zostały wycięte za pomocą wykrojników cuttlebug i rewelacyjnie pasują wielkością do kartek, dlatego na pewno się jeszcze w nich pojawią.

A moja lawendowa santpaulia wypuszcza nowe kwiaty...

mój Wrocław

2010-08-29T22:49:00.000+02:00

Zdjęcia z ostatniej wyprawy na rynek, jak to jest że mieszkam tu od ponad trzydziestu lat i nadal zachwyca mnie to miasto??? Narzekanie na korki, komunikację i inne takie bolączki wrocławskie jakoś mnie nie dotyczą, bo... nadal zachwyca :) Zapraszam na króciutki spacer wrocławskim rynkiem ;)

słodki szalik

2010-08-26T21:35:00.000+02:00

Lorka ogłosiła candy w którym nagroda jest piękny szalik. Kocham takie kolory, szczególnie jesienią, więc ustawiam się w kolejce :)

bolesławieckie skarby

2010-08-24T21:38:00.000+02:00

W Bolesławcu można zobaczyć nie tylko ceramikę typowa dla tamtego regionu ale także sporo innych form z tego tworzywa. Jako że nadal robię trochę biżuterii, zainteresowałam się pięknymi, malutkimi kwiatkami których przeznaczeniem były pewnie niewielkie zawieszki. postanowiłam zrobić z nich kolczyki.Tu na zdjęciach jeszcze surowe, niedługo zdobędą inna formę... ciekawe jak będą się nosić :)

niebieskie kwiatuszki noszę intensywnie od trzech dni :)

a tutaj zdjęcia pięknego miejsca, które śni mi się odkąd je zobaczyłam... takich chwil jakie tam przeżyłam nie zapomina się :)

Bolesławiec

2010-08-22T22:31:00.000+02:00

Jak co roku, w przedostatni weekend sierpnia odbywa się wielkie święto ceramiki, szczególnie tej charakterystycznie zdobionej stempelkami. Oto moje kuchenne klimaty :)

A już prawie mieliśmy tam nie być :)

ogórki, arbuzy i kartka z motylem

2010-08-16T18:21:00.001+02:00

No to wciągnęło mnie na dobre, wczoraj popełniłam kolejna kartkę... właściwie miała to być tylko próba tuszowania na wyembossingowanym papierze. Zobaczyłam choć takiego na forum i przyznam że bardzo mi się spodobało, tym bardziej że nadal jestem fanka przepięknej serii porcelain BG... przyznacie że tło jest bardzo w tym stylu. Tło i kwiatki zostały potraktowane Disstresami, tym razem Antique Linen i Fired Brick oczywiście. Tło i motyla wytuszowałam a kwiaty spryskałam wodnym roztworem... kocham te tusze strasznie. Kartka bardzo dziewczęca, delikatna... na pewno wrócę do tych kolorów jeszcze...

A to zdjęcia tego, czym ostatnio żywię się w przeważającej części dnia. Kocham arbuzy, i właściwie nic poza nimi może dla mnie nie istnieć. Oczywiście najbardziej te prawdziwe, ukraińskie niestety nie do zdobycia u nas...

i jeszcze ogórki małosolne, które z pomidorowymi malinówkami i szczypiorkiem tworzą muzykę dla podniebienia :) kocham sierpień :) ożywam wtedy :)

pomarańczowo mi ;)

2010-08-15T22:19:00.001+02:00

Jakoś dzisiaj bardzo zachciało mi się koloru. Zawsze podziwiałam prace Katriny za jej umiejętność łączenia ze sobą papierów o mocnych kolorach, tworzenia prac bez dodatkowych ozdób tylko z samego papieru... i za inne rzeczy tez ale to nieistotne teraz. Dzisiaj postawiłam na pomarańczowy... i właściwie to nie tylko na pomarańczowym się skończyło.Z kartka poszło mi dosyć szybko, to właściwie pierwsza w pełni skończona od remontu...

Kwiaty białe spryskane jedynie roztworem tuszu Fired Brick. Ten, spośród wszystkich Holzowych kolorów używam najczęściej, choć tak naprawdę nie przepadam za krwistą czerwienią. W tuszach wodnych podoba mi się najbardziej to, że można sterować intensywnością barwy za pomocą ilości spryskiwań. Muszę wypróbować teraz moje ecoliny w ten sposób.

A poza tym pomarańczowe były morele na marmoladę. Niewiele zostało ich z tych, pozostawionych w lodówce. Za to pięknie tam dojrzały. To chyba najbardziej słonecznie pomarańczowe owoce w pracowym sadzie.

Żeby marmolada nie była zbyt gorzka i kwaśna w połowie smażenia przetarłam masę przez sito i pozbyłam się skórek. Poskutkowało i wyszło tak jak trzeba... słodka, pomarańczowa nutka słońca w słoiku :)

zezowate szczęście

2010-08-04T14:23:00.000+02:00

Zeza nie mam, a czy szczęście? Ja powiedziałabym że tak :)

A pięciolistna też je przynosi??? dziwna jest jakaś ...

a co do spraw skrapowych to w końcu przemogłam się i zasiadłam przy skrapowej szafie... na stół muszę jeszcze poczekać trochę ale jakoś mi to nie przeszkadza :0 zdjęcia potem bo teraz siedzę w papierach, pracowych

rytmy na dzisiaj

2010-07-31T14:23:00.000+02:00

powakacyjnie?

2010-07-30T09:38:00.000+02:00

No i dwa miesiące minęły, remont minął a ja nadal mam problemy z pozbieraniem się... na szczęście po drodze były też wakacje które nieco postawiły mnie i moje nerwy w pionie. W głowie zaświeciło się tez kilka lampek i kilka pomysłów narysowało w kalendarzu... Aż trudno mi teraz uwierzyć, że przez ten długi czas kompletnie odcięłam się od wszystkiego co craftowe i cale dnie spędzałam ze ścierą w rękach... A dobra wiadomością jest to, że w końcu mam swój skrapowy pokój w domu... właściwie jeszcze wykluwa się w bólach ale jakieś tam zarysy już widać... cudnie... Tylko czemu za oknem znów deszcz?
A to garstka zdjęć z wakacji, w międzyczasie byłam w jeszcze kilku ciekawych miejscach... pewnie jeszcze o nich opowiem :)

i chyba tym wpisem wracam już :)

niebiesko mi

2010-05-20T17:36:00.000+02:00

Ech jakoś niedobrze się dzieje... mam wielka nadzieję że to nie powtórka z 97 roku... dlatego tylko nie umieszczam zdjęć dzisiejszej odry... dzisiaj na niebiesko... w końcu można było wyjść i obejrzeć świat i kilka razy pojawiło się słońce... oby tak dalej bo w sercu nadal maj ;)

A na polu,gdzie mam doświadczenia znalazłam pamiątkę po dawnych mieszkańcach... czyżby dla ochłody :)